Δεν ενοώ να αντιληφθώ την αλήθεια της "καταστροφής" που θα επέφερε η επάνοδος στην δραχμή.

Για ποιό λόγο κάτι τέτοιο θα κατέστρεφε την χώρα?

Με την χρήση δηλαδή του ευρώ, ενός νομίσματος κομμένου στα μέτρα των δυναμικών των βιομηχανικών κολοσών και των αγορών των μονοπωλείων, και με την κατάσταση στην οποία έχουμε φτάσει με αυτό, είμαστε καλύτερα?
Με την χρεωστική υποχρέωση κάθε Ελληνα πολίτη για τα επόμενα κατα υπολογισμούς 35 χρόνια (2 γεννιές ακόμη) στα 50.000 ευρώ κατα κεφαλήν το ευρώ αποτελεί σωτηρία?

Η αργεντινή με σχεδόν μηδενικές παραγωγικές δυνατότητες, δημιουργώντας ενα κατ' ανάγκην εσωτερικό ανταλακτικό μέσον (δελτίο) ως νόμισμα είχε τέτοια επιτυχία, που ανάγκασε το ΔΝΤ και το ΕΦΣΦ να πλαστογραφήσουν και να εκδόσουν σωρεία πλαστών δελτίων ώστε να κτυπήσουν το αργεντίνικο νέο χρήμα βλέποντας οτι το κόλπο τους πάει χαμένο.

Μια νέα δραχμή λοιπόν σε έναν τόπο οπου η παραγωγική δυναμική του εφ' όσον οργανωθεί και ο λαός δεθεί κάτω απο το κοινό συμφέρον, σε συνδυασμό με τις φυσικές απίστευτα πλούσιες πηγές υλών και ενέργειας που διαθέτουμε αν τύχουν σωστής και Ελληνικής εκμετάλευσης με τίμιες και καθαρές συνεργασίες, οχι μόνο θα μας επιτρέψουν να περάσουμε στη δραχμή αναίμακτα, αλλά μεσοπρόθεσμα θα μας καταστήσουν και αυτόνομη δύναμη που γιατί οχι να δώσουν στην δραχμούλα ισχύ υπολογίσιμη στον παγκόσμιο οικονονικό στίβο.

Θυμηθείτε οτι είμαστε οι μόνοι στην Ευρώπη που διαθέτουμε τσιμέντα (μισοπουλημένα στους ξένους), βωξίτες (μισοπουλημένα στους ξένους), χρώμιο, χρυσό (χαρισμένος σε μπόμπολες και ξένους), κολοσιαία αποθέματα πετρελαίου και αερίου (μέχρι πόλεμο θα κάνουν οι "δανειστές μας" προκειμένου να τα βάλουν στο χέρι αν δεν αποδόσουν τα σχέδιά τους και αν δεν πάρουμε εμείς το πάνω χέρι), νικέλιο (μισοπουλημένο στους ξένους), γεωργική παραγωγή (που επι δεκαετίες χειραγωγούν με την υποστήριξη προγραμμάτων "επιδότηση για την καταστροφή της πατάτας, επιδότηση για την εκρίζωση ποικιλιών αμπέλου, επιδότηση για την ανάπτυξη ξένων προς της Ελληνική αγροτική παραγωγή ειδών καλιεργιών, εκδίωξη του αγροτικού δυναμικού προς τις πόλεις με την οικονομική απαξίωση των προιόντων κλπ) τουριστική βιομηχανία και γενικότερη δυναμική που απορέει απο την καπατσοσύνη του λού μας.

Αρα το παραμύθι ευρώ ή καταστροφή καλό είναι να το απεμπολίσουμε μόνοι μας πρίν μας απεμπολίσουν αυτοί με την μόνιμη παραπλάνησή τους και την βλακώδη στενόμυαλη αντίληψή μας.