Πριν λίγο καιρό εντοπίσαμε δυο εξαιρετικά SCI-FI κινηματογραφικά έργα μικρής διαρκείας, και εκπλαγήκαμε από την τελειότητα τους! 

Δυστυχώς στην εποχή μας, οι μικρού μήκους ταινίες δεν προβάλλονται πια στο σινεμά πριν τις μεγάλου μήκους παραγωγές και συνήθως χάνονται στην αφάνεια...



Legacy (2009)
Short film from Grzegorz Jonkajtys
Music: Adam Skorupa
Credit: VODO
Time: 3 minutes




Περίληψη: Σε αυτή τη μικρού μήκους ταινία παρουσιάζεται η Sci-fi άφιξη ενός εξωγήινου στη γη, με σκοπό να μελετήσει το ανθρώπινο είδος.


Unearthed (2011)
Short film by Dalang Films
Music: Wilfredo Acosta
Time: 22 minutes



Περίληψη: Στην άκρη του σύμπαντος, το σκάφος Ezekiel ψάχνει σε έναν ακατοίκητο πλανήτη, για πηγές καυσίμων. Όμως, κατά την εξερεύνηση του πλανήτη, τα μέλη του πληρώματος ανακαλύπτουν το σκοτεινό και τρομακτικό του παρελθόν.

ΠΗΓΗ 

Το 2006, ενώ βρισκόταν στην Ινδονησία, έξι μηνών έγκυος, η δημοσιογράφος του «Guardian», Αμπιγκέιλ Χάγουερθ, έκανε ένα πολύ ασυνήθιστο ρεπορτάζ. Βρέθηκε επί τόπου την ώρα που μικρά κορίτσια υποβάλλονταν μαζικά στις αίθουσες ενός σχολείου σε κλειτοριδεκτομή. Το σοκ ήταν τέτοιο που, όπως εξομολογείται σήμερα η ίδια, δεν είχε βρει την δύναμη, μέχρι τώρα, να γράψει για αυτή την βαρβαρότητα.

«Είναι 09.30 το πρωί μιας Κυριακής, και η ατμόσφαιρα στο σχολείο στην Μπαντούνγκ είναι γιορτινή. Μητέρες με μαντήλες και έντονα κραγιόν κουβεντιάζουν, και τρώνε γλυκά από καρύδα. Κάνει ζέστη, έχει θόρυβο και σχεδόν οι πάντες από τους 400 παρισταμένους χαμογελάνε. Αλλά η 12χρονη Σουμίνα μοιάζει σαν να θέλει να δώσει μπουνιά σε κάποιον. Τα μάτια της έχουν την σαστισμένη έκφραση ενός παιδιού που νιώθει προδομένο από τους δικούς του. Κάθεται σε μια πλαστική καρέκλα, και αντιστέκεται στις προσπάθειες που κάνει η μητέρα της να την ηρεμήσει με ένα ποτήρι γάλα και ένα μπισκότο», γράφει η ρεπόρτερ.

Και προσθέτει: «Μια ώρα αργότερα τα γεννητικά της όργανα ακρωτηριάστηκαν με ψαλίδι την ώρα που ήταν ξαπλωμένη επάνω σε ένα θρανίο. Εκείνο το πρωί, 248 κορίτσια υποβλήθηκαν στην ίδια βάρβαρη πρακτική. Η Σουμίνα ήταν το μεγαλύτερο, το μικρότερο ήταν μόλις πέντε μηνών». Τέτοιοι μαζικοί Ακρωτηριασμοί Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων (ΑΓΓΟ από το αρκτικόλεξο του όρου) γίνονται κάθε χρόνο από το 1958 στο Ασαλάαμ, ένα ισλαμικό ίδρυμα. Οι γονείς παίρνουν 7,5 ευρώ και ένα κουτί με φαγητό για κάθε κόρη που φέρνουν για κλειτοριδεκτομή.

«Άλλες φορές ακρωτηριάζεται μέρος ή ολόκληρη η κλειτορίδα, άλλες τα μικρά ή τα μεγάλα χείλη του αιδοίου. Συχνά γίνεται συρραφή της σχισμής για να είναι πιο στενή η είσοδος του κόλπου. Η πρακτική παρομοιάζεται συχνά με την ανδρική περιτομή, στην πραγματικότητα, όμως, το ακριβές αντίστοιχο για τους άνδρες είναι ο ευνουχισμός. Δεν είναι σπάνιο μικρά κορίτσια να πεθαίνουν επί τόπου τη στιγμή της κλειτοριδεκτομής, από την ακατάσχετη αιμορραγία ή τον αφόρητο πόνο και το σοκ»», συνεχίζει η Χάγουερθ.

«Οι απαρχές του χάνονται στα βάθη των αιώνων της αφρικανικής παράδοσης. Υποτίθεται ότι αυξάνει την απόλαυση για τον άνδρα και την μειώνει για την γυναίκα, ώστε να αποφεύγεται η σεξουαλική ελευθεριότητα εκ μέρους της και να μπορεί να αφοσιωθεί στην ανατροφή των παιδιών και τις δουλειές του σπιτιού. Ερευνες έχουν δείξει ότι για πολλές από τις ακρωτηριασμένες γυναίκες η σεξουαλική επαφή είναι μία πολύ οδυνηρή εμπειρία», γράφει η Χάγουερθ.

Είναι ένα αρχαίο έθιμο που επιβιώνει μέχρι σήμερα, κυρίως στην Αφρική, σε ορισμένες χώρες της Ασίας και ελάχιστες της Μέσης Ανατολής. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι 100 έως 140 εκατ. κορίτσια και γυναίκες έχουν υποβληθεί, παγκοσμίως, σε κάποιου είδους ΑΓΓΟ. Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι 91,5 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια άνω των 9 ετών στην Αφρική έχουν υποβληθεί σε κλειτοριδεκτομή.

Το Δεκέμβριο του 2005, η εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα Πύλες του Ανεξήγητου ανακίνησε το θέμα της πανεπιστημιακής έρευνας που έγινε γύρω από τα παιδιά που γεννήθηκαν τον Απρίλιο του 1983. Αυτό το θέμα το είχαμε παρουσιάσει για πρώτη φορά το 2002 στο περιοδικό Strange (τεύχος 44 και 45, Μάιος και Ιούνιος 2002), σε μια μεγάλη συνέντευξη του γνωστού συγγραφέα Ιωάννη Φουράκη. Αργότερα, στο τεύχος 48, δημοσίευσα ένα άρθρο στο οποίο, εκτός άλλων, προσπάθησα να δώσω τη δική μου ερμηνεία για το τι μπορεί να έψαχναν οι ακαδημαϊκοί ερευνητές στα συγκεκριμένα παιδιά: Ανθρώπους που αναπτύσσουν ένα διαφορετικό μοντέλο συμπεριφοράς ή ακόμη και ένα διαφορετικό γενετικό προφίλ από το συνηθισμένο του μέσου ανθρώπου.

Κάτι που δεν αναφέρθηκε -από όσο τουλάχιστον πρόσεξα- στην εν λόγω εκπομπή, ήταν ότι ο «θρύλος» των παιδιών που είναι «ιδιαίτερα» και κάτοχοι νέων ικανοτήτων και δυνάμεων και έρχονται για να σώσουν την ανθρωπότητα, είναι πανομοιότυπος με τον παγκόσμιο θρύλο περί των Indigo Children, των παιδιών που θα είναι «κάτι παραπάνω από άνθρωποι» και θα φέρουν τη Νέα Εποχή. Και φυσικά, δεν ακούστηκε ούτε ότι κι αυτός ο θρύλος έχει παλιότερες ρίζες. Υπάρχει παραδείγματος χάριν το μυθιστόρημα του Άρθουρ Κλαρκ Οι Επικυρίαρχοι (ο πρωτότυπος αγγλικός τίτλος ήταν The End of Childhood, Το Τέλος της Παιδικής Ηλικίας) το οποίο γράφτηκε το 1953(!) και μιλάει για μια γενιά παιδιών που αποκτούν απίστευτες ψυχοκινητικές ικανότητες και προκαλούν την μετατροπή της ανθρωπότητας σε ένα νέο είδος θεών...

Ο θρύλος της νέας γενιάς ιδιαίτερων παιδιών, λοιπόν, δεν είναι κάτι τελείως καινούργιο, ούτε κάτι πρωτάκουστο. Πίσω από αυτόν, κρύβεται μια υποψία που έχει δημιουργηθεί στο νου μας, εξαιτίας της θεωρίας της εξέλιξης, την οποία πρωτοπαρουσίασε ο Δαρβίνος τον 19ο αιώνα. Η θεωρία της Εξέλιξης προβλέπει ότι εξαιτίας κάποιων τυχαίων γεγονότων, δημιουργούνται σε κάθε είδος ζώων γενετικές μεταλλάξεις που, αν και τις περισσότερες φορές δεν είναι βιώσιμες, κάποιες φορές δίνουν στα πλάσματα που τις παθαίνουν, νέες ιδιότητες και ικανότητες που τα κάνουν ισχυρότερα από τα πλάσματα του είδους που κανονικά ανήκουν. Αυτά τα πλάσματα αν κατορθώσουν να αναπαραχθούν και να μεταδώσουν τις μεταλλάξεις τους στους απογόνους, τότε δημιουργούν ένα νέο είδος (και συνήθως εξοντώνουν και αντικαθιστούν τους προγόνους τους...)

Πρέπει βέβαια να παραδεχτούμε ότι η νύξη του αγαπητού κ. Φουράκη ότι ένα αστρονομικό -εξωγήινο;- γεγονός προκάλεσε την κατευθυνόμενη μετάλλαξη ενός αριθμού παιδιών (98;) στην Ελλάδα, είναι πολύ ενδιαφέρουσα, αν και αυτήν την έχουμε ξαναδεί (δείτε την ταινία Village of the Damned, του Τζον Κάρπεντερ, ρημέικ κι αυτή της παλιότερης ταινίας του 1960, και θα καταλάβετε...)

Ένα θέμα που δεν είδα όμως να αναφέρεται πουθενά, είναι ότι το συγκεκριμένο ερωτηματολόγιο που στάλθηκε στα παιδιά του 83, είναι το ίδιο ερωτηματολόγιο που απευθύνεται στους υποψήφιους στρατιωτικών ή αστυνομικών ή δημόσιων οργανισμών: τα λεγόμενα «matrix tests» ή «Τεστ Προσωπικότητας». Άρα, δεν είναι κάτι τελείως μοναδικό... Έχω π.χ. μπροστά μου το βιβλίο του Θεόδωρου Κοντορούπη «Test Προσωπικότητας για υποψήφιους Στρατιωτικών Σχολών - ΕΛ.ΑΣ. και για Εξετάσεις Οργανισμών» (εκδόσεις Ροή). Σχεδόν παντού εκεί μέσα υπάρχουν παρόμοιες «ύποπτες» ερωτήσεις για «κλοπές σκέψεων» κλπ. Λέτε οι δημόσιες υπηρεσίες να ψάχνουν ...τηλεπαθητικούς για να προσλάβουν;

Ένα ακόμη σχόλιο: Στο όλο θέμα αναφέρθηκαν επανειλλημένα οι «ιδιαιτερότητες» και τα «χαρίσματα» των συγκεκριμένων παιδιών. Είναι σαν να λέμε ότι μόνο αυτά τα παιδιά έχουν, δηλαδή, ιδιαιτερότητες και αντιμετωπίζουν παράξενα φαινόμενα! Αν δεν κάνω λάθος, όμως, υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο, σε όλη τη διάρκεια της Ιστορίας, που έχουν γίνει επίκεντρα παρόμοιων φαινομένων. Γιατί όλους αυτούς τους απορρίψαμε, και επικεντρωθήκαμε μόνο στα παιδιά του 83;

Και τέλος, πολλές φορές συζητήθηκε ότι «αυτά τα παιδιά είναι πιο έξυπνα και διαπρέπουν στις επιστήμες» κτλ. Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι πολύ αδύναμο σχόλιο, γιατί, όπως όλοι ξέρουμε, κάθε γενιά είναι πάντα πιο έξυπνη από τις προηγούμενες (ή έτσι τουλάχιστον φαίνεται)...

Στο άρθρο μου στο τεύχος 48 παραθέτω επίσης κάποιες πληροφορίες για το θέμα των Σαϊεντολόγων και γιατί αυτοί έχουν λόγους για να ενδιαφέρονται για το όλο θέμα.

Αυτό, λοιπόν, νομίζω ότι είναι το πλήρες υπόβαθρο πίσω από την έρευνα, πίσω από τις πιθανές υποψίες των επιστημόνων που έφτιαξαν το ερωτηματολόγιο, πίσω από τους υπαινιγμούς του κ. Φουράκη, και πίσω από την ελπίδα όλων μας ότι -αφού δεν διορθώνονται τα προβλήματά μας με άλλο τρόπο- μια νέα γενιά υπερανθρώπων θα έρθει να τα διορθώσει για εμάς (αυτό ονομάζεται «Μεσσιανισμός»)...

Εγώ ένα έχω να σας πω: Μην περιμένετε μόνο τα παιδιά του 1983 για να σας σώσουν. Κάντε κάτι κι εσείς για να βελτιώσετε την κατάσταση και τη ζωή σας. Που ξέρετε, ίσως και μέσα σας να κρύβονται παράξενες δυνάμεις και «αστρικά» χαρίσματα....

Ακολουθούν κάποια κομμάτια του άρθρου που είχα γράψει σχετικά με τους Μεταλλαγμένους, τα οποία θεωρώ ότι είναι απαραίτητα για την πληρέστερη κατανόηση του θέματος...



ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΙ;

(αποσπάσματα από άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στο Strange 48)

[...] Η Φύση [...] σε κάθε πλάσμα που γεννιέται, πειράζει ένα κομματάκι του DNA του (τέσσερα γονίδια κατά μέσο όρο), έτσι ώστε το πλάσμα να γεννηθεί όχι μόνο με τα χαρακτηριστικά των γονιών του, αλλά και με δικά του, τυχαία χαρακτηριστικά. Αυτή η τυχαία αλλαγή του DNA, του κλειδιού που περιέχει όλες τις πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά του ζωντανού πλάσματος, ονομάζεται μετάλλαξη, και συμβαίνει όχι μόνο γιατί το DNA κάνει λάθη, αλλά τις περισσότερες φορές εξαιτίας εξωτερικών παραγόντων, ακτινοβολιών και χημικών ουσιών.

Πολλές φορές η μετάλλαξη δεν γίνεται φανερή, γιατί επηρεάζει κάποια χαρακτηριστικά που δεν είναι σημαντικά ή αλλάζει κάποια γονίδια που δεν έχουν κανένα συγκεκριμένο νόημα για την ανάπτυξη. Κάποιες όμως φορές προκαλεί καθοριστικές αλλαγές στα πλάσματα που γεννιούνται. Αυτές οι αλλαγές μπορεί να είναι αρνητικές, όπως π.χ. στην περίπτωση του συνδρόμου Down (ή αλλιώς Μογγολισμός, μια συνήθη μετάλλαξη συχνότητας εμφάνισης 1 ανά 800 ανθρώπους). Άλλες φορές οι αλλαγές είναι ουδέτερες, όπως κάποια σωματικά χαρακτηριστικά (ανάπτυξη σπίλων κ.λπ.), ενώ κάποιες ελάχιστες φορές μπορεί να είναι θετικά χαρακτηριστικά που ίσως κανένας από τους δυο γονείς δεν κατέχει (αυξημένη δύναμη και ανοσία, νοημοσύνη, δυνατές αισθήσεις κ.λπ.).

[...] γύρω μας κρύβονται μεταλλαγμένοι άνθρωποι, διαφορετικοί από τη μάζα και τους «φυσιολογικούς». Ίσως ο άνθρωπος που ζει σε ένα μικρό διαμέρισμα της πολυκατοικίας σας και κυκλοφορεί αμίλητος, προκαλώντας τους ψιθύρους των νοικοκυρών, είναι ένας τέτοιος μεταλλαγμένος.

Όλοι μας είμαστε μεταλλαγμένοι σε κάποιο βαθμό, αλλά κάποια άτομα γύρω μας έχουν υποστεί τόσες γενετικές αλλαγές, που άνετα θα μπορούσαν να θεωρηθούν ένα καινούριο είδος. Κάποιοι από αυτούς ίσως δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη τη διαφορετικότητά τους, αλλά κάποιοι άλλοι το έχουν κάνει.

Οι ανύποπτοι μεταλλαγμένοι αναπτύσσουν συνήθως ψυχικές αναστολές, που οφείλονται στη σωματική ή φυσιολογική τους διαφοροποίηση από τους υπόλοιπους. Κανένας δεν τους έχει ενημερώσει για την κατάστασή τους, για να μπορέσουν να την αντιμετωπίσουν, αλλά νιώθουν συνήθως απόβλητοι ή απομονωμένοι λόγω των διαφορών που οι άλλοι παρατηρούν σ' αυτούς και βασανίζονται από κοινωνικούς κανόνες που έχουν σχεδιαστεί για την καλή διαβίωση πλασμάτων διαφορετικών απ' αυτούς. Είναι λοιπόν καταδικασμένοι, ακόμη κι αν οι ιδιαιτερότητές τους τελικά προκαλέσουν το ενδιαφέρον των απλών ανθρώπων, να καταλήξουν, αργά ή γρήγορα, στο περιθώριο.

Όλα αυτά έχουν συνήθως σαν αποτέλεσμα τη διαμόρφωση μιας ιδιαίτερης προσωπικότητας που βασανίζεται από συμπλέγματα καταδίωξης, κατωτερότητας, φοβίες, απομάκρυνση από το κοινωνικό περιβάλλον - και ίσως μια υποβόσκουσα μισανθρωπία.

Οι ανύποπτοι μεταλλαγμένοι μπορεί, λοιπόν, να ζουν τελείως ειρηνικά ανάμεσά μας, να είναι οι καλύτεροι φίλοι μας, αλλά αν καταφέρουν να επιβάλλουν τη μετάλλαξή τους στο κοινωνικό σύνολο κάνοντας παιδιά, αργά ή γρήγορα θα τροφοδοτήσουν τη δεύτερη ομάδα, εκείνων που καταλαβαίνουν ότι δεν ανήκουν στον κύκλο των «φυσιολογικών» και αποφασίζουν να κάνουν κάτι για αυτό:

Αυτοί οι «συνειδητοποιημένοι» μεταλλαγμένοι, ίσως είναι ανάμεσά μας πολλά περισσότερα χρόνια απ' ό,τι μπορούμε να φανταστούμε. Ίσως οι «γαλαζοαίματοι» που κυβερνούν την Ευρώπη επί εκατονταετίες να είναι συνειδητοποιημένοι μεταλλαγμένοι (ίσως έτσι να αποκτούν υπόσταση και ένα άλλο νόημα οι νεομυθολογίες που θέλουν τα μέλη της βασιλικής οικογένειας της Αγγλίας να έχουν αποκτήσει ερπετοειδή χαρακτηριστικά, βλέπε θέμα Δρακονιανών, αλλά και ο μύθος του φωτοφοβικού και ολοφάνερα «διαφορετικού» κόμη Δράκουλα). Ίσως οι φυλετικές διαμάχες να είναι μάχες μεταξύ μεταλλαγμένων ανθρώπων, που προσπαθούν να επιβάλλουν τη δική τους μετάλλαξη σαν «φυσιολογικό» και των άλλων σαν «έκτρωμα».

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ορισμένοι μεταλλαγμένοι αποκτούν ή έχουν την προδιάθεση κάποιων ικανοτήτων πέρα από τις γνωστές ανθρώπινες: τηλεπάθεια, πρόβλεψη του μέλλοντος, τηλεκίνηση, διάβασμα της σκέψης των άλλων, άμεση επικοινωνία με τα ζώα, μπορούν να θεραπεύσουν και να αυτοθεραπευτούν με το άγγιγμα, κάνουν άμεσα και χωρίς βοήθεια περίπλοκες μαθηματικές πράξεις, διαθέτουν τέλεια ισορροπία, δεν νιώθουν πόνο, έχουν σταθερό μεταβολισμό οπότε δεν γερνούν εύκολα.

Αυτές οι ικανότητες δεν εκδηλώνονται, δεν βρίσκουν έκφραση και δεν αναπτύσσονται κανονικά, παρά ελάχιστες φορές. Οπότε η σπανιότητά τους τις κάνει κάτι πολύ καινούριο και πολύ άγνωστο για την ανθρώπινη φυλή. Ίσως να τις βλέπουμε καθημερινά, αλλά να μην τις καταλαβαίνουμε, όπως οι σκύλοι βλέπουν καθημερινά τα βιβλία που έχουμε στο σπίτι μας, αλλά δεν μπορούν ποτέ να τα διαβάσουν.

[...] η μόνη μετάλλαξη που μπορεί να επιβιώσει σε ένα κοινωνικό περιβάλλον είναι η κρυφή. Οποιαδήποτε φανερή μετάλλαξη είναι καταδικαστική για τον άνθρωπο που θα του συμβεί. Ακόμη και αν είναι θετική (όπως στην περίπτωση που κάποιο παιδί γεννιέται με έξι πλήρως λειτουργικά δάχτυλα, οπότε έχει πολύ πιο ικανά χέρια) προκαλεί την απέχθεια και τον τρόμο των άλλων ανθρώπων, και καταδικάζει το μεταλλαγμένο σε κοινωνική (άρα και σεξουαλική) απομόνωση, άρα και εξαφάνιση - εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις, των οποίων τα ίχνη αναλαμβάνει να εξαφανίσει η φυσική επιλογή.

[...] οι μεταλλαγμένοι θα έλκονται από ιδιαίτερες καταστάσεις στις οποίες θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις ιδιαίτερες ικανότητές τους. Π.χ., ένας μεταλλαγμένος που θα πάσχει από ένα μη-πλήρως εκδηλωμένο σύνδρομο Down (το οποίο σχετίζεται με τη μετάλλαξη του χρωμοσώματος 21) ή από το σύνδρομο του Rett (το οποίο μεταδίδεται κι αυτό γενετικά), μπορεί να αναπτύξει σε συνδυασμό με μια άλλη τυχαία μετάλλαξη μια σπάνια μορφή αυτισμού, στην οποία το μυαλό του θα μετατρέπεται σε έναν απίστευτο αριθμητικό υπολογιστή (αυτό είναι πολύ σπάνιο, αλλά έχει συμβεί σε πολλές καταγεγραμμένες περιπτώσεις). Ο άνθρωπος αυτός θα απολαμβάνει την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων και θα αναγνωρίζει με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από οποιονδήποτε άλλο τις ιδιοτροπίες των αριθμών.

Σε κάθε άλλη εποχή ένας τέτοιος άνθρωπος θα πήγαινε χαμένος, αλλά σήμερα, που η καθημερινότητά μας βομβαρδίζεται με αριθμητικά στοιχεία, ίσως αυτός ο άνθρωπος ανακάλυπτε πολλά μυστικά οικονομικής δύναμης, κοιτάζοντας τυχαία τις σελίδες ενός οικονομικού ένθετου μιας εφημερίδας. Αν ο ίδιος συνέβαινε να σταθεί μπροστά σε έναν υπολογιστή, είναι άγνωστο το τι θα μπορούσε να σκαρφιστεί. Οπότε, αυτός ο άνθρωπος θα ασχολούνταν αργά ή γρήγορα με τους υπολογιστές, με το χρηματιστήριο, κερδίζοντας μεγάλα ποσά από τις διάφορες εμπνεύσεις του. Αν συνέβη τώρα στις κινήσεις του να έρθει σε επαφή με κάποιο άτομο του αντίθετου φύλου που έχει τη γενετική προδιάθεση να διατηρήσει τη μετάλλαξή του (η οποία προδιάθεση θα το έχει οδηγήσει στους ίδιους χώρους), κανείς δεν ξέρει τα παιδιά τους τι είδους ικανότητες θα έχουν. Ίσως κατακτήσουν από μέσα το χρηματιστήριο, ίσως παράγουν μια οικογένεια αριθμομνημόνων και ανθρώπινων υπολογιστών, μια οικογένεια μεταλλαγμένων επιχειρηματιών που θα εκμηδενίζουν οικονομικά τους αντιπάλους τους.

[...] Η κατάσταση θα γίνει εκρηκτική, όταν κάποια στιγμή στο μέλλον θα αποκαλυφθούν οι τεράστιες τεχνο-βιολογικές διαφοροποιήσεις των ανθρώπινων πλασμάτων, που ούτως ή άλλως θα αυξάνονται λόγω της όλο και μεγαλύτερης εξειδίκευσης που θα απαιτείται από τα ανθρώπινα όντα. Μέχρι τότε, κάποιοι άτυχοι, που απλώς θα μοιάζουν διαφορετικοί, θα είναι οι αποδιοπομπαίοι τράγοι του πληθυσμού των απλών ανθρώπων, ενώ οι πραγματικοί Homo Superior θα αποτελούν τις ανώτερες τάξεις και θα απολαμβάνουν την εξουσία από τα παρασκήνια...

[...] Περίπου την ίδια εποχή με την ανάπτυξη της γενετικής και της Θεωρίας της Εξέλιξης, στα 1853, κυκλοφόρησε στη Γαλλία μια μελέτη που ονομαζόταν Πραγματεία πάνω στην Ανισότητα των Ανθρωπίνων Φυλών (Essay on the inequality of the Human Races), έργο του βιολόγου Τζόζεφ Άρθουρ Γκομπινό (Joseph Arthur Gobineut). Ο ξάδελφος του Δαρβίνου, Φράνσις Γκάλτον (Francis Galton) έκανε γνωστές (το 1860) τις ιδέες της ευγονικής και της φυλετικής καθαρότητας στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι το τέλος του αιώνα, οι οπαδοί της ευγονικής είχαν αποκτήσει πολύ μεγάλη βάση και πολλοί «ευγονιστές» συνηγόρησαν υπέρ της επιβολής μέτρων για την προστασία της φυλετικής καθαρότητας, σχηματίζοντας μια απαγορευμένη πλέον επιστήμη που οι ίδιοι ονόμαζαν φυλετική υγιεινή.

[...] Προωθήθηκε λοιπόν η υποχρεωτική στείρωση των αλκοολικών, των θυμάτων της φυματίωσης, των συφιλιδικών, των χρεοκοπημένων, των καθυστερημένων και δόθηκε χρηματική βοήθεια σε κάθε παιδί «γονιών αξίας». Όλα αυτά, όχι στη Γερμανία, αλλά στις ΗΠΑ και στη Μεγάλη Βρετανία. Το 1930, ένα βρετανικό περιοδικό ευγονικής που ονομαζόταν Ο Υπεράνθρωπος (The Superman) είχε στο εξώφυλλό του τη σβάστικα.

Στη Γερμανία, την επιστημονική υποστήριξη της Θεωρίας της Φυλετικής Καθαρότητας ανέλαβε ο φυσικός και ζωολόγος Ερνστ Χέκελ (Ernst Haeckel), που το 1862 άρχισε να δίνει διαλέξεις σε όλη τη Γερμανία σχετικά με τη Θεωρία της Εξέλιξης, η οποία πίστευε ότι αντιπροσωπεύει μια νέα φιλοσοφία της ανθρωπότητας. Αυτήν τη φιλοσοφία την ονόμασε Μονισμό με σκοπό να την ξεχωρίσει από τα δυϊστικά συστήματα που αντιστοίχιζαν το «Καλό» με την ανθρωπότητα σαν κάτι ξεχωριστό από τη Φύση και το «Κακό» με το ζωικό βασίλειο. Σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Χέκελ, οι άνθρωποι είναι ανεπτυγμένα ζώα και δεν έχουν ψυχή, ενώ κάθε ψυχική διεργασία ακολουθεί κι αυτή τους ίδιους νόμους της επιβίωσης του ισχυρότερου, που ισχύουν στην επιβίωση κάθε βιολογικού οργανισμού.

Με όλες αυτές τις θεωρίες, δεν άργησαν να εμφανιστούν βιβλία στην Αγγλία και Γερμανία που παρουσίαζαν σε σχεδιαγράμματα την εξέλιξη του ανθρώπου δείχνοντας έναν πίθηκο να ακολουθείται από ένα νέγρο Αφρικανό και τελικά έναν περιποιημένο λευκό Ευρωπαίο.

Ο Χέκελ ήταν επηρεασμένος και από τη φιλοσοφία του Νίτσε, που δήλωνε ότι ο Θεός είναι νεκρός και ο άνθρωπος είναι υποχρεωμένος να ανασύρει από μέσα του τον υπεράνθρωπο, τον ubermensch, για να δικαιώσει την πορεία της ανθρώπινης φυλής. Βέβαια ο Νίτσε δεν μιλούσε για το βίαιο υπεράνθρωπο των Ναζί, αλλά για μια φιλοσοφική ανθρώπινη ύπαρξη που θα απέρριπτε την «ηθική του κοπαδιού» και θα γινόταν «ένας Καίσαρας με ψυχή Χριστού».

Το 1906, ο Χέκελ ίδρυσε τη Λεγεώνα των Μονιστών, μια οργάνωση της οποίας μέλη υπήρξαν πάνω από 6.000 επιφανείς άνθρωποι, ανάμεσά τους βιολόγοι, θεολόγοι, λογοτέχνες, πολιτικοί και κοινωνιολόγοι. Μέλος της Λεγεώνας ήταν ο νομπελίστας χημικός Βίλιαμ Όστβαλντ (William Ostwald) και ο ανθρωπολόγος Ότο Άμμον (Otto Ammon), που δήλωσε «ο Δαρβινισμός πρέπει να γίνει η νέα θρησκεία της Γερμανίας».

Όλα αυτά φύτεψαν στο συλλογικό ασυνείδητο των Γερμανών την ανάγκη της εξερεύνησης της ανθρώπινης φυσιολογίας, μια ανάγκη που βρήκε την έκφρασή της στα πειράματα που τελικά εξελίχθηκαν στα εργαστήρια των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Εκεί, Γερμανοί επιστήμονες πειραματίστηκαν, για πρώτη φορά με την άδεια του κοινωνικού συνόλου που τους δημιούργησε, πάνω σε ζωντανούς ανθρώπους, μαζεύοντας βιβλιοθήκες πληροφοριών για τη δημιουργία του Homo Superior, του επερχόμενου ανθρώπου. O Χίτλερ δήλωσε πως είχε «δει» αυτόν τον επερχόμενο άνθρωπο (ίσως όχι σε όραμα, αλλά μέσα σε κάποιο εργαστήριο) και είχε «φοβηθεί». Ίσως αυτό που του έδειξαν οι Γερμανοί επιστήμονες να ήταν το κατόρθωμά τους να παράγουν στα μυστικά τους εργαστήρια τα πρώτα δείγματα της επερχόμενης φυλής, των μεταλλαγμένων, κλωνοποιημένων και με ομαδική συνείδηση υπερανθρώπων και υπερστρατιωτών. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τα αρχεία των επιστημόνων απορροφήθηκαν από τις μυστικές υπηρεσίες των υπερδυνάμεων που εισέβαλλαν στη Γερμανία μετά το τέλος του πολέμου, ούτε είναι τυχαίο που βιβλία επιστημονικής φαντασίας, κόμιξ και ταινίες σαν τo X-Men, τοποθετούν τη γέννηση του Homo Superior στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Ακόμα κι αν οι Γερμανοί δεν κατάφεραν πολλά πράγματα τελικά, σίγουρα τα κατάφεραν τα γενετικά εργαστήρια των υπερδυνάμεων. Ίσως οι πάμπολλες εξαφανίσεις ανθρώπων να μην είναι τόσο «ανεξιχνίαστες» και πολλοί από τους εξαφανισμένους να αποτέλεσαν υλικό της «δεξαμενής γονιδίων» από την οποία θα κατασκευαστεί τελικά ο κλωνοποιημένος και χωρίς «εγώ» υπερστρατιώτης και υπερεργάτης. Όσο για τον πραγματικό Homo Superior, αυτός θα είναι ο γενετικά βελτιστοποιημένος εξουσιαστής, που θα χειρίζεται με άνεση όλη την ανθρώπινη γνώση και τις τεχνικές χειρισμού των «κατώτερων».



ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΙ ΑΠΟ «ΑΛΛΟΥ»

Η αναμονή της εμφάνισης ενός Μεσσία που θα αλλάξει την ύπαρξή μας σ' αυτόν τον πλανήτη, εμφανίζεται σχεδόν σε όλες τις θρησκείες του κόσμου, φανερά, ως δόγμα, ή έμμεσα. Ακόμη και ο Βούδας Σιντάρτα Γκαουτάμα είναι ένα πείραμα ευγονικής, αφού κατάγεται από ευγενική γενιά και, σύμφωνα με το μύθο, μεγαλώνει σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον, όπου δεν μολύνεται -μέχρι κάποιο σημείο, όπου επαναστατεί- από την παρουσία «κατώτερων» και άρρωστων ανθρώπων, που ίσως δεν άφηναν τις «πνευματικές» γενετικές προδιαθέσεις του να εκδηλωθούν.

Η ιδέα του ερχομού ενός Μεσσία θα μπορούσε πολύ εύκολα να ερμηνευτεί μέσα από το πρίσμα της πίστης στον ερχομό ενός «θετικού μεταλλαγμένου». Μόνο που, σχεδόν πάντα, η μετάλλαξη ενός ανθρώπου σε «Μεσσία» είναι προϊόν μιας εξωτερικής, «θεϊκής» παρέμβασης. Υπεύθυνο μέσο είναι κάποια «ακτίνα φωτός», ένας «άγγελος εξ ουρανού», ίσως κάποιο παράξενο λουλούδι, η «άμωμος σύλληψη» (δηλαδή «τεχνητή» γονιμοποίηση χωρίς σαρκική επαφή), ή μια «χρυσή βροχή».

Οι υπερκόσμιοι εραστές-θεοί των μύθων επιλέγουν πάντα η επίσκεψή τους να συμπίπτει με κάποια αστρικά συμβάντα, κάποια εμφάνιση άστρου ή ευθυγράμμιση πλανητών, και σχεδόν πάντα τα παιδιά μιας τέτοιας επίσκεψης είναι ιδιαίτερα, παράξενα, κατειλημμένα από «θεϊκές» δυνάμεις που ίσως δεν καταλαβαίνουν ή δαίμονες που προσπαθούν να πολεμήσουν.

Ακόμη και σήμερα, στη σημερινή Ελλάδα, δεν είναι λίγες οι φήμες για την εμφάνιση νέων «μεταλλαγμένων» ανθρώπων, με μεταλλάξεις που δημιουργήθηκαν με «υπερκόσμια» παρέμβαση. Ο γνωστός συγγραφέας π.χ. Ιωάννης Φουράκης, στο βιβλίο του Πυραιθέριον Ελλήνων Όραμα, αναφέρει με πολλές λεπτομέρειες την προσπάθεια ενός ολόκληρου πανευρωπαϊκού προγράμματος να εντοπίσει τα ίχνη κάποιων παιδιών που γεννήθηκαν τον Απρίλιο του 1983, (δηλαδή συλλήφθηκαν τον Αύγουστο του 1982, μια αστρονομικά ιδιαίτερη εποχή). Αυτό το «Διευρωπαϊκό Πρόγραμμα» που είχε τον τίτλο Βιολογικά, Κλινικά και Γενετικά Χαρακτηριστικά που Προάγουν την Σωματική Υγεία, μοίρασε στις οικογένειες των συγκεκριμένων παιδιών ένα ερωτηματολόγιο εκατοντάδων σελίδων, που περιείχε τελείως παράξενες ερωτήσεις, όπως αυτές που ακολουθούν:

5. Σου φαίνεται καμιά φορά πως κάποια άρθρα σε περιοδικά ή εκπομπές στην τηλεόραση, σαν να έχουν γίνει ειδικά για να τα δεις εσύ;

6. Νιώθεις καμιά φορά πως μερικοί άνθρωποι σαν να μην είναι αυτό που δείχνουν πως είναι (σαν να προσποιούνται);

7. Νιώθεις καμιά φορά πως άλλοι σαν να σε έχουν «βάλει στο μάτι», σαν να θέλουν το κακό σου;

8. Νιώθεις καμιά φορά πως σημαντικά γεγονότα σε αφήνουν αδι­άφορο;

10. Νιώθεις καμιά φορά σαν να γίνεται συνωμοσία από άλλους ε­ναντίον σου;

11. Νιώθεις καμιά φορά σαν να είσαι προορισμένος/η να γίνεις πολύ σπουδαίος/α;

13. Νιώθεις καμιά φορά σαν να είσαι ένα άτομο με ασυνήθιστες ικανότητες, που ξεχωρίζει απ' τους άλλους;

15. Νιώθεις καμιά φορά σαν οι άλλοι γύρω σου να επικοινωνούν με τηλεπάθεια;

20. Πιστεύεις στα μάγια;

22. Νιώθεις καμία φορά πως ο κόσμος σαν να σε κοίτα περίεργα, εξαιτίας της εμφάνισης σου;

23. Νιώθεις καμία φορά πως το μυαλό σου είναι κενό, σαν να άδειασε από σκέψεις;

24. Νιώθεις καμιά φορά σαν να σου παίρνουν άλλοι τις σκέψεις απ' το μυαλό σου;

26. Νιώθεις καμιά φορά πώς οι σκέψεις που κάνεις με το μυαλό σου, σαν να μην είναι πραγματικά δικές σου;

28. Σου έτυχε καμιά φορά να σκέφτεσαι τόσο έντονα που σου φά­νηκε πως οι άλλοι, σαν να μπορούσαν να ακούσουν τι σκέπτεσαι;

30. Νιώθεις καμιά φορά σαν να ακούς την ηχώ (τον αντίλαλο) από τις ίδιες σου τις σκέψεις;

31. Νιώθεις καμιά φορά σαν να σε ελέγχει σε ό,τι κάνεις, μια δύναμη έξω από σένα;.

Αυτές είναι οι ερωτήσεις που ο Ι. Φουράκης διάλεξε μέσα από ένα σύνολο 1.564(!) παρόμοιων «γενετικών» ερωτήσεων. Στο ερωτηματολόγιο υπήρχε και μια έμμεση αίτηση για να δώσουν οι γονείς την άδειά τους να γίνουν στα παιδιά τους κάποιες «εξετάσεις». Σε κάποιο άλλο σημείο αναφέρεται:

«Αγαπητοί νέοι και νέες, ζητούμε τη συνεργασία σας για το Διευρωπαϊκό Πρόγραμμα "Βιολογικά, Κλινικά και Γενετικά Χαρακτηριστικά πού Προάγουν τη Σωματική και Ψυχική Υγεία" στο οποίο συμμετέχουν συνομήλικοι σας από την Αγγλία, τη Δανία και τη Φινλανδία. Σκοπός αυτού του προ­γράμματος είναι η αναζήτηση των παραγόντων εκείνων που συνδέ­ονται με μακροζωία και ευζωία στην ενήλικο ζωή. Όπως γνωρίζετε, η υγεία μας στηρίζεται στα γονίδια που κληρονομούμε από τους γονείς μας, αλλά διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τον τρόπο που ζούμε, τις συνήθειες και τη συμπεριφορά μας. Η θετική αυτή προσέγγιση του προβλήματος αποσκοπεί στην υιοθέτηση τρόπου ζωής που προάγει την υγεία.

»Εσείς, γεννημένοι τον Απρίλιο του 1983, ανήκετε σε μια ομάδα παιδιών για τα οποία σε αυτές τις χώρες, όπως και στην Ελλάδα, έχουν συγκεντρωθεί πληροφορίες για την ενδομήτρια ζωή μέχρι και την ηλικία των επτά ετών. Τώρα που από την εφηβεία περνάτε στην ενήλικο ζωή και αντιπροσωπεύετε τη σύγχρονη γενιά και νοοτροπί­α, σας παρακαλούμε να συμπληρώσετε με ειλικρίνεια και σαφήνεια το ερωτηματολόγιο αυτό, το ίδιο που θα συμπληρώσουν και οι έφηβοι της Ευρώπης. Είναι γνωστό ότι αισθάνεστε και είστε πιεσμένοι εν όψει των Πανελληνίων Εξετάσεων. Ελπίζουμε, ωστόσο, να βρείτε μια ώρα στις διακοπές του Πάσχα και να μας δώσετε τις απαραίτητες πληροφορίες. Μετά τις εξετάσεις, θα ζητηθεί από μερικούς/μερικές από εσάς να συναντηθούν μαζί μας για μια αδρή εξέταση (ύψους, βάρους, μέτρηση αρτηριακής πίεσης).

»Θεωρούμε ότι είστε τα «τυχερά παιδιά» της χρονιάς μια και η επιλο­γή για τη συμμετοχή σας σ' αυτό το πρόγραμμα θα δώσει αισιόδοξα μηνύματα για την υγεία του αύριο, μια ζωή με υγεία όπως την αξίζε­τε. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία και καλή επιτυχία στις εξετάσεις και στους στόχους σας. Νικόλαος Ματσανιώτης Γενικός Γραμματέας Ακαδημίας Αθηνών, Χρύσα Μπακόλα Αν. Καθ. Παιδιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών.»

Αυτά τα παιδιά, σύμφωνα με τον Ιωάννη Φουράκη, αποτελούν την επιστροφή των «ημίθεων», μια γενιά που έχει δεχτεί τη γενετική «ευλογία» συγκεκριμένων αστρικών επιρροών. Αυτές οι επιρροές έχουν προκαλέσει μια σειρά από θετικές μεταλλάξεις, που πιθανόν να παράγουν μια καινούρια, μεταλλαγμένη φυλή «αστρο-ανθρώπων», που σχετίζονται με τους αρχαίους Έλληνες θεούς.

Σχετική με το όλο θέμα μοιάζει και η ακόλουθη είδηση από τo ειδησεογραφικό πρακτορείο Ananova (13-5-2002): «Ειδικοί επιστήμονες έχουν ξεκινήσει ένα "γενετικό κυνήγι" για να εντοπίσουν τους ζωντανούς απογόνους των -εξαφανισμένων εδώ και εκατοντάδες χρόνια, εξαιτίας της γενοκτονίας τους από τους Ισπανούς Κονκισταδόρες- Ίνκας. Χρησιμοποιούν δείγματα DNA από χιλιάδες μουμιοποιημένους Ίνκας που βρέθηκαν σε ένα αρχαίο κοιμητήριο της Λίμα, τα οποία συγκρίνουν με των σημερινών Περουβιανών για να εντοπίσουν τους σημερινούς απογόνους τους. Οι γενετιστές επικεντρώνουν αρχικά το ενδιαφέρον τους στο κοινό "μιτοχονδριακό" DNA των κυττάρων που μεταδίδεται από τη μητέρα. Μετά μελετούν το "πυρηνικό" DNA που αποτελεί το "γενετικό αποτύπωμα" του ατόμου.»

Το πρόσφατο ενδιαφέρον των γενετιστών να εντοπίσουν σημερινούς απογόνους αρχαίων και εξαφανισμένων φυλών είναι κάτι που οι μελετητές της συνωμοσιολογίας αντιμετωπίζουν με μεγάλη καχυποψία και τώρα έχετε αρκετά από τα στοιχεία που δικαιολογούν αυτήν την καχυποψία.



Σαϊεντολογία και Μεταλλαγμένοι

Το θέμα γίνεται πολύ πιο περίπλοκο με την εμπλοκή των Σαϊεντολόγων σε όλα αυτά. Ο Ιωάννης Φουράκης έχει δηλώσει ότι, όταν εντόπισε κάποια από αυτά τα παιδιά, έμαθε ότι «από σύμπτωση» τα είχε πλησιάσει και η ελληνική Εκκλησία της Σαϊεντολογίας και τους ζήτησε να πάρουν μέρος σε κάποια τεστ.

Αυτή η λεπτομέρεια μοιάζει αδιάφορη σε κάποιον που δεν γνωρίζει περισσότερα για την ιστορία της Εκκλησίας της Σαϊεντολογίας. Όμως, ο ιδρυτής της, ο Ρον Λ. Χάμπαρντ (Ron L. Hubbard) είχε κάποτε αναμιχθεί σε μια ιστορία, που μοιάζει να συνδέεται με πολλαπλούς τρόπους με το θέμα των μεταλλαγμένων:

Ο γνωστός αποκρυφιστής και «μάγος» Άλισταιρ Κρόουλυ, είχε ασχοληθεί με μια διεργασία, την οποία παρουσίασε στο βιβλίο του Moonchild, σχετικά με τη γέννηση ενός «αστρικού» παιδιού. Οι Times του Λονδίνου (The Times Literary Supplement, 7 Νοεμβρίου 1929) ονόμασαν αυτήν τη διεργασία σαν «ψάρεμα ψυχών στην τέταρτη διάσταση, μια προσπάθεια να κληθεί ένα πνεύμα από το φεγγάρι στο σώμα μιας υποψήφιας μητέρας». Ο Κρόουλυ δεν ξεκαθαρίζει ποια είναι η πραγματικότητα και ποια η φαντασία πίσω απ' όλα αυτά, αλλά κάποιοι πήραν πολύ σοβαρά τα γραφόμενά του.

Ο μεγάλος πυραυλικός επιστήμονας Τζακ (και Τζον, κυκλοφορούσε και με τα δυο μικρά ονόματα, ενώ το πραγματικό του ήταν Γουόντερ) Πάρσονς (Jack -John- Wonder Parsons) είναι μαζί με τον πρώην Ναζί Βέρνερ φον Μπράουν ο κύριος υπεύθυνος της επιτυχίας της προσσελήνωσης, γιατί οι πύραυλοί τους οδήγησαν τον άνθρωπο στο φεγγάρι. Ο Πάρσονς συνεργαζόταν στο Μεσοπόλεμο με μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων που μετέπειτα έγιναν γνωστοί και επηρέασαν τη φαντασία της ανθρωπότητας, όπως τον Ρόμπερτ Χάινλαϊν, τον Ισαάκ Ασίμωφ, τον Άρθουρ Κλαρκ, και πολλούς άλλους.

Αλλά, εκτός από μεγάλος επιστήμονας και ιδρυτής του θρυλικού JPL (το πυραυλικό εργαστήριο Jet Propulsion Laboratory, που πολλοί είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι κανονικά ονομάζεται Jack Parsons Laboratory) ο Πάρσονς ήταν ένθερμος μελετητής του αποκρυφισμού και ένας από αυτούς που πήραν πολύ σοβαρά τη διεργασία του Moonchild.

Ο Πάρσονς προσπάθησε να μελετήσει και να αναπαράγει το Moonchild, να φέρει στον κόσμο ένα «στοιχειακό» παιδί με άμωμη σύλληψη. Την όλη διεργασία ονόμαζε Babalon Working. Στην προσπάθειά του τον βοηθούσε ο Ρον Λ. Χάμπαρντ, ο μετέπειτα ιδρυτής της Σαϊεντολογίας, ο οποίος εκείνη την εποχή ασχολούνταν με τον αποκρυφισμό κάτω από την καθοδήγηση του Πάρσονς!

Ο Πάρσονς επικοινώνησε με τον Κρόουλυ ζητώντας συμβουλές για να πετύχει το εγχείρημά του, αλλά ο Κρόουλυ του απαγόρευσε να ασχοληθεί με το θέμα, εξαιτίας της μεγάλης επικινδυνότητάς του. Ο Κροόυλυ έγραψε μάλιστα σε μια αυτοβιογραφία που κυκλοφόρησε εκείνη την εποχή: «Ολοφάνερα ο Πάρσονς και ο Χάμπαρντ, ή και κάποιοι άλλοι, προσπαθούν να παράγουν ένα Moonchild. Εκνευρίζομαι πραγματικά όταν αναλογίζομαι την ανοησία αυτών των τρελών». Ο Κρόουλυ έγραψε προσωπικά στον Πάρσονς, προειδοποιώντας τον ότι «παίζει με τη φωτιά και θα καεί».

Αυτή η ιστορία κλείνει με τον εξής παράξενο τρόπο: Ο Χάμπαρντ έκλεψε όλα τα χρήματα του Πάρσονς, πήρε τη γυναίκα που είχαν επιλέξει για να φέρει στον κόσμο το μεταλλαγμένο παιδί και το έσκασε για να μην τον βρει o μέντοράς του. Αργότερα, ο Πάρσονς κάηκε σε ένα ατύχημα με πυραυλικά καύσιμα (όπως πρόβλεψε «κατά σύμπτωση» ο Κρόουλυ) και πέθανε, ενώ η μάνα του αυτοκτόνησε μετά από λίγες ώρες. Όσο για το παιδί που θα γεννούσε η Μάρτζορυ Κάμερον (Marjorie Cameron), η μητέρα του Babalon, δεν είναι ξεκάθαρο τι απέγινε.

Δεν είναι δύσκολο να δούμε τη σύνδεση μεταξύ των παιδιών του 1983 (με τις «αστρικές» τους καταβολές), του ενδιαφέροντος της Σαϊεντολογίας (η οποία «αγιοποιεί» τον Χάμπαρντ), και της «αστρικής» προσπάθειας του Πάρσονς, με όλη τη νεομυθολογία των επερχόμενων «μεταλλαγμένων» ανθρώπων.

Πίσω από το θέμα αυτό διαφαίνεται ολοκάθαρα η αγωνία κάποιων να προλάβουν (ή να δημιουργήσουν) την εμφάνιση μιας «επερχόμενης φυλής» μεταλλαγμένων. Και έχουμε μάλλον όλο το δικαίωμα να υποθέσουμε ότι παρόμοιες προσπάθειες δεν σταμάτησαν εκεί.

[...] δεν υπάρχει κανένας τρόπος να προβλέψουμε τι μορφή θα έχουν αυτές οι «άγριες» ανθρώπινες μεταλλάξεις ή πώς θα μπορούσαμε να τις ανιχνεύσουμε και να διασφαλίσουμε ότι η εξέλιξή τους δεν θα προκαλέσει την εξαφάνισή μας. Όπως γράφει και η συγγραφέας Ιβ Τάσνετ (Eve Tushnet): «χωρίς την πίστη στη δεδομένη και γνωστή μας ανθρώπινη φύση, δεν μπορούμε να κάνουμε καμιά πολιτική (κοινωνική) πρόβλεψη, οπότε δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε πολιτικές κρίσεις. Δεν μπορεί να υπάρξει καμιά πολιτική για τον εξελιγμένο άνθρωπο, τον συνεχώς μεταβαλλόμενο και αυτοσχεδιαζόμενο άνθρωπο του μέλλοντος. Αυτός μπορεί να είναι μονάχα μια οθόνη όπου ο καθένας προβάλλει τους ευσεβείς του πόθους.»

Πολλοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας προβλέπουν τη δημιουργία μιας «αστυνομίας μεταλλαγμένων», που θα εντοπίζει και θα καταγράφει κάθε μετάλλαξη. Φυσικά, αυτή η υπηρεσία θα δουλεύει με την πανάρχαια μέθοδο της «κατάδοσης», αφού θα περιμένει από τους γείτονες και τους γνωστούς να αναλάβουν να την ενημερώσουν για την πιθανή μετάλλαξη των ατόμων του περιβάλλοντός τους.

Ο μεγάλος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Φίλιπ Κ. Ντικ παρουσιάζει στο διήγημά του Ο Χρυσός Άνδρας (The Golden Man) την αδυναμία οποιασδήποτε «αστυνομίας» να αντιπαρέλθει μια θετική μετάλλαξη που θα δίνει στο «θύμα» της κάποιες ιδιαίτερες ικανότητες. Σ' αυτό το διήγημα, ένας πανέμορφος αλλά «ηλίθιος» αυτιστικός νεαρός έχει αποκτήσει λόγω μετάλλαξης δυο πολύ σημαντικές ιδιότητες: α) μπορεί να«δει» τα 10 επόμενα δευτερόλεπτα στο μέλλον και β) είναι ακαταμάχητος προς το άλλο φίλο, ενώ κατά τα άλλα δεν μπορεί να μιλήσει, δεν έχει αναλυτική και λογική σκέψη, αλλά δρα σαν ζώο - ή μάλλον σαν μηχανή. Ο Ντικ αναλύει γιατί ένα τέτοιο πλάσμα είναι πρακτικά αδύνατο να καταπολεμηθεί και πως δεν υπάρχει κανένας τρόπος να το παγιδεύσεις ή να το σκοτώσεις, πριν αυτό προλάβει να «μοιράσει» το γενετικό του υλικό σε όσες γυναίκες επιθυμήσει. Και αν τα παιδιά του αποκτήσουν παρόμοιες ιδιότητες, τότε η σημερινή ανθρωπότητα θα αντικατασταθεί σε ελάχιστες γενιές από Χρυσούς Άνδρες.

[...] Η εξέλιξη σήμερα συνεχίζεται με όλους τους τρόπους, γενετικούς, τεχνολογικούς, νοητικούς. Ο άνθρωπος μεταλλάσσεται καθημερινά, ίσως όχι γενετικά, αλλά σίγουρα με πολλούς άλλους, απροσδιόριστους τρόπους. Καμιά γενιά δεν μπορεί να καταλάβει την επόμενη, αλλά την αντιμετωπίζει πάντα σαν να είναι μια αποτρόπαιη και ακατανόητη μετάλλαξη.

Οπότε, οι μεταλλαγμένοι έρχονται και θα τους γνωρίσετε οπωσδήποτε: Είναι τα παιδιά σας.


ΠΗΓΗ

Η πρόσφατη παπαρολογία σχετικά με την εκταμίευση ή όχι της δόσης προς την Ελλάδα, δεν είναι τυχαία. Δεν είναι δυνατόν η Μέρκελ να δηλώνει πως η Ελλάδα εξασφάλισε την επόμενη δόση της και την ίδια στιγμή ο Σόιμπλε, να λέει πως "δεν είναι τελειωμένη υπόθεση".


Στην Ελλάδα εφαρμόζεται το σύνδρομο της αναβλητικής γκόμενας, με το οποίο λίγο πολύ όλοι έχουμε έρθει σε επαφή. Το σύνδρομο της αναβλητικής γκόμενας, συνήθως ασκείται από γυναίκες με χαμηλή ή πολύ υψηλή αυτοεκτίμηση, γυναίκες που θεωρούν ότι δεν έχουν το πάνω χέρι σε μια σχέση και θέλουν να το αποκτήσουν, γυναίκες που πληγώθηκαν στην εφηβεία τους, γυναίκες που μεγάλωσαν χωρίς καλή εικόνα για την πατρική φιγούρα κ.α. Οι γυναίκες αυτές θέλοντας να αποκτήσουν μεγαλύτερο μερίδιο εξουσίας μέσα σε μία σχέση, παίζουν αυτά που γνωρίζουμε ως mind games.

Η πιο συνηθισμένη μορφή mind game, αφορά το σύνδρομο της αναβλητικής γκόμενας. Καθ' αυτό και όπως λέει και η λέξη "αναβλητική", η γυναίκα συνηθίζει να αναβάλει ή να αργεί στα ραντεβού της προκειμένου να κάνει τη σχέση της να περιμένει. Αυτή η αναμονή, αν και σε κάποιους μπορεί να φαίνεται ανούσια ή ακόμα και αρνητική, γεννά την επιθυμία της "ολοκλήρωσης" στο άτομο που περιμένει, "ολοκλήρωση" που επιτυγχάνεται μετά τον προγραμματισμό συνάντησης, ή την τελική άφιξη της.

Μέχρι πριν λίγες ημέρες η σκέψη μας δεν περιστρεφόταν γύρω από την εκταμίευση ή όχι της επόμενης δόσης, καθώς αυτός ο "κίνδυνος" υποτίθεται πως αποσοβήθηκε στις εκλογές του Ιούνη και τα μέτρα που αποφάσισε η ελληνική κυβέρνηση πάρθηκαν με το παραπάνω. Δημιουργώντας το πρόβλημα της χορήγησης της επόμενης δόσης, δημιουργούνται οι ίδιες συνθήκες που δημιουργούνται στο mind game της αναβλητικής γκόμενας. Μέχρι τώρα, τα προβλήματα μας αφορούσαν το χαράτσι, την εφορία, την ανεργία, την υγεία. Τώρα το πρόβλημα μας αρχίζει να περιστρέφεται γύρω από μια δόση, η οποία ποτέ δε μας βοήθησε και ούτε πρόκειται να μας βοηθήσει. Και όταν την πάρουμε τελικά, θα είναι ωραία.

Έτσι κι αλλιώς, σαν γκόμενες τους είμαστε