• Latest Stories

      What is new?

    • Comments

      What They says?

    , , , ,

    Παραγωγή βενζίνης από φρέσκο αέρα

    Βρετανοί ερευνητές κατάφεραν να μετατρέψουν τον αέρα σε βενζίνη.

    Tο επίτευγμα ίσως μελλοντικά αποδειχτεί ορόσημο για την μαζική παραγωγή καθαρής ενέργειας και αποτελέσει απάντηση τόσο στην ενεργειακή κρίση όσο και στην επιβάρυνση του περιβάλλοντος με «αέρια του θερμοκηπίου», εφόσον όμως στην πορεία ξεπεραστούν διάφορα εμπόδια.

    Η μικρή βρετανική εταιρία με την εύγλωττη ονομασία Air Fuel Synthesis (δηλαδή «σύνθεση καυσίμων από αέρα»), σύμφωνα με τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», χρησιμοποιεί μια επαναστατική τεχνολογία και έχει καταφέρει να παράγει πέντε λίτρα βενζίνης από τον Αύγουστο, όταν έθεσε σε λειτουργία μια μικρή μονάδα που παράγει καύσιμα από διοξείδιο του άνθρακα και υδρατμούς του αέρα.

    Η εταιρία ελπίζει ότι μέσα στην επόμενη διετία θα δημιουργήσει ένα μεγαλύτερο, μαζικής παραγωγής, εργοστάσιο που θα παράγει ένα τόνο «αερο-βενζίνης» την ημέρα. Επίσης, σχεδιάζει να παράγει «πράσινα» καύσιμα για τις αεροπορικές εταιρίες, ώστε τα αεροπορικά ταξίδια να εκλύουν λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.

    Ο Τιμ Φοξ, επικεφαλής για θέματα ενέργειας και περιβάλλοντος του Ινστιτούτου Μηχανολόγων Μηχανικών του Λονδίνου, δήλωσε ότι «ακούγεται υπερβολικά καλό για να είναι αληθινό και όμως είναι αληθινό. Το κάνουν πράγματι και το έχω δει με τα μάτια μου».

    Αν και η όλη διαδικασία βρίσκεται ακόμα σε πιλοτικό στάδιο, ήδη έχει αποδειχτεί πως δουλεύει.

    Όπως είπε ο επικεφαλής της εταιρίας Air Fuel Synthesis Πίτερ Χάρισον, «παίρνουμε διοξείδιο του άνθρακα από τον αέρα και υδρογόνο από το νερό και τα μετατρέπουμε σε βενζίνη.

    Κανείς άλλος δεν κάνει κάτι τέτοιο πουθενά στον κόσμο, από όσο ξέρουμε. Το προϊόν μοιάζει και μυρίζει σαν βενζίνη, αλλά είναι πολύ πιο καθαρό από τη βενζίνη που προέρχεται από πετρέλαιο.

    Επιπλέον, δεν περιέχει κανένα από τα πρόσθετα που υπάρχουν στη συμβατική βενζίνη. Παρόλα αυτά, το προϊόν μας μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις υπάρχουσες μηχανές».

    Ο Χάρισον τόνισε ότι το πλεονέκτημα της νέου τύπου βενζίνης είναι πως δεν απαιτεί καμία αλλαγή στις υφιστάμενες υποδομές των μεταφορών, ενώ δεν είναι αναγκαία καμία μετατροπή στα αυτοκίνητα, όπως τοποθέτηση έξτρα μπαταριών, προσθήκη ειδικών κυψελών καυσίμου ή ντεπόζιτου υδρογόνου, κάτι που απαιτούν οι εναλλακτικές τεχνολογίες (ηλεκτρικά οχήματα, υβριδικά, υδρογόνου κ.α.).

    Όπως είπε, «έως το τέλος του 2014, αν εξασφαλίσουμε την κατάλληλη χρηματοδότηση, θα μπορούμε να παράγουμε βενζίνη χρησιμοποιώντας ανανεώσιμη ενέργεια και θα το κάνουμε σε εμπορική βάση».

    Ο Χάρισον εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι το πολύ σε 15 χρόνια θα λειτουργεί το πρώτο εργοστάσιο μεγέθους διυλιστηρίου. «Αν παράγουμε τα δικά μας καύσιμα, έχουμε τη δυνατότητα να αλλάξουμε την οικονομία μιας χώρας», υπογράμμισε.

    Σε πρώτη φάση, η Air Fuel Synthesis σχεδιάζει να παράγει «αερο-βενζίνη» που θα είναι δυνατό να αναμιχθεί με συμβατική βενζίνη.

    Προς το παρόν, πάντως, η τεχνολογία δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς και δεν είναι αποδοτική για να αξιοποιηθεί εμπορικά.

    Επειδή η απόσπαση του διοξειδίου του άνθρακα από τον αέρα δεν έχει ωριμάσει αρκετά, η εταιρία αναγκάζεται να χρησιμοποιεί πρόσθετο διοξείδιο που προμηθεύεται από άλλες βιομηχανικές πηγές.

    Διάφορες εταιρίες σε όλο τον κόσμο προσπαθούν να βελτιώσουν την τεχνολογία απόσπασης διοξειδίου από τον αέρα, μια διαδικασία που κοστίζει περίπου 500 ευρώ ανά τόνο διοξειδίου.

    Φυσικά, όπως και με άλλες πρωτοεμφανιζόμενες τεχνολογίες, το κόστος τους στην πορεία υποχώρησε θεαματικά, κάτι που μπορεί να συμβεί και σε αυτή την περίπτωση.




    newsit

    , , , , , , , ,

    Εν αρχή ην ο Σπόρος / La semence dans tous ses etats

    Ντοκιμαντέρ του Christophe Guyon για την σημασία των παραδοσιακών σπόρων στην επιβίωση των ανθρώπινων κοινοτήτων και τον αγώνα που δίνεται πανευρωπαϊκά για την διάσωσή τους.

    Το βίντεο προβλήθηκε στις 22 Απριλίου 2012 στα πλαίσια των εκδηλώσεων “Διεθνείς Ημέρες Σπόρων στην Ελλάδα” που οργάνωσε το Πελίτι και υποτιτλίστηκε από ομάδα εθελοντών του Πελίτι.


    , , , , ,

    Η χρήση του κάρβουνου λόγω οικονομικής κρίσης απειλεί σοβαρά το κλίμα
    Στη φωτογραφία ακτιβιστές διαμαρτύρονται στις Φιλιππίνες για το κλίμα

    Όλο και πιο κοντά ερχόμαστε στον 19ο αιώνα. Μετά τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και το κοινωνικό κράτος, η οικονομική κρίση αλλάζει και το βασικό καύσιμο θέρμανσης στις μεγαλουπόλεις. Από το πετρέλαιο, ξανά στο κάρβουνο...

    Συναγερμό σήμανε χθες η πρόγνωση της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας (ΙΕΑ) ότι εντός της επόμενης δεκαετίας το κάρβουνο θα είναι η νούμερο ένα πηγή ενέργειας στον πλανήτη - ενώ παράλληλα είναι και ο νούμερο ένα κίνδυνος για το κλίμα. Σύμφωνα με τη διευθύντρια της ΙΕΑ, Μαρία βαν ντερ Χόβεν, «ο κόσμος θα χρησιμοποιεί το 2017 τουλάχιστον 1,2 δισεκατομμύρια τόνους κάρβουνο περισσότερο απ’ ό,τι σήμερα».

    Στην ολική επαναφορά του κάρβουνου συμμετέχει οριακά -λόγω μικρού μεγέθους- και η Ελλάδα, όπως μπορεί εύκολα να... μυρίσει κανείς όχι μόνο στα χωριά που συνήθιζαν τις ξυλόσομπες, αλλά πλέον και στις μεγάλες πόλεις της χώρας. Στην Ελλάδα καίνε μπρικέτες, κάρβουνο και ξύλα, λόγω της οξυμμένης κρίσης, ωστόσο η... συμβολή της χώρας στην υπερθέρμανση του πλανήτη είναι μικρή. «Απλώς» αυγαταίνει η ρύπανση του περιβάλλοντος των πόλεων.
    Αντίθετα, τεράστια είναι η συμβολή τόσο των αναπτυσσόμενων χωρών -Κίνα και Ινδία-, που είναι πεινασμένες για ενέργεια και την αποκτούν πρωτίστως από εργοστάσια που δουλεύουν με κάρβουνο, όσο και της Ρωσίας και αρκετών χωρών στην Ευρώπη, που θεωρούν και πάλι συμφέρουσα τη λύση του κάρβουνου σε σχέση με το πετρέλαιο.

    Να σημειωθεί ότι ένα εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας που δουλεύει με κάρβουνο εκλύει τη διπλάσια ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα σε σχέση με ένα σύγχρονο εργοστάσιο που δουλεύει με φυσικό αέριο.

    Λίγες μέρες μετά την -αποτυχημένη- σύνοδο για το κλίμα στην Ντόχα, και οι τελευταίες ελπίδες για μια συντονισμένη επιχείρηση «σωτηρίας» του κλίματος εξανεμίζονται. «Χάρη στα χορταστικά αποθέματα και τη συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση για ενέργεια, το κάρβουνο έχει κερδίσει τεράστιο έδαφος την πρώτη δεκαετία του 2000 και αναμένεται σύντομα να ξεπεράσει το πετρέλαιο, εάν δεν υπάρξει συντονισμένη πολιτική παρέμβαση σε παγκόσμιο επίπεδο», δηλώνει η βαν ντερ Χόβεν.

    Σύμφωνα με την πρόγνωση της ΙΕΑ, το 2017 η κατανάλωση πετρελαίου θα φτάσει τους 4,32 δισεκατομμύρια τόνους και η αντίστοιχη του κάρβουνου τους 4,4 δισεκατομμύρια τόνους.

    Η μόνη μεγάλη χώρα που αναμένεται να μην αυξήσει την κατανάλωση κάρβουνου είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς έχουν εντοπίσει νέα κοιτάσματα πετρελαίου και αερίου. Ωστόσο, οι ΗΠΑ διαθέτουν και τα μεγαλύτερα αποθέματα κάρβουνου, οπότε ανά πάσα στιγμή μπορεί να αποφασίσουν να αλλάξουν και πάλι το μείγμα ενέργειας.

    Δεύτερη στην παγκόσμια κατάταξη αποθεμάτων κάρβουνου είναι η Κίνα, η οποία χρειάζεται όλο και περισσότερη ενέργεια, οπότε αυξάνει καθημερινά την κατανάλωσή της, ενώ ακολουθεί η Ρωσία, η οποία προτιμά να εξάγει το πετρέλαιο και το αέριό της και να καίει στα περισσότερα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας κάρβουνο.
    Πλούσια αποθέματα διαθέτουν κατά σειρά και η Αυστραλία, η Βρετανία, ο Καναδάς, η Ινδία, η Πολωνία, το Καζακστάν και η Γερμανία, με τις μισές από αυτές τις χώρες να επενδύουν και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.


    Αυγή.gr

    , , , , ,

    New York Times: Ικαρία – Εκεί που οι άνθρωποι ξεχνούν να πεθάνουν!
    Μακροσκελές άρθρο, με τίτλο «The Island Where People Forget to Die» (Το νησί όπου οι άνθρωποι ξεχνούν να πεθάνουν), δημοσίευσε στο ένθετο περιοδικό της η εφημερίδα «The New York Times».

     Αφιερωμένο στην αναζήτηση του μυστικού της μακροζωίας των ανθρώπων της Ικαρίας, το υλικό, όπως αναφέρει ο «Εθνικός Κήρυκας», ελήφθη από νέα στοιχεία τα οποία περιέχονται στη δεύτερη έκδοση του «Blue Zones» (Μπλε Ζώνες) του Νταν Μπούετνερ, που θα κυκλοφορήσει τον επόμενο μήνα από το «National Geographic».

     Αναζητώντας το μυστικό της μακροζωίας, επισκεπτόμενος την Ικαρία ο Μπούετνερ θα διαπιστώσει πως οι Ικαριώτες δεν φορούν ρολόγια, δεν αγχώνονται, εμπιστεύονται τα βότανα που τους χαρίζει το βουνό και όταν ερωτούνται πώς το καταφέρνουν, συνήθως απαντούν ότι μάλλον οφείλεται στον καθαρό αέρα και το κρασί.

     Αρχικά, αναφέρεται η ιστορία του Σταμάτη Μωραΐτη, ο οποίος το 1943 μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Εκεί παντρεύτηκε την Ελληνο-αμερικανίδα Ελπινίκη, η οποία του χάρισε τρία παιδιά. Το 1976, όμως, οι γιατροί του διέγνωσαν καρκίνο του πνεύμονα και του έδωσαν εννέα μήνες ζωής. Έτσι αποφάσισε να επιστρέψει στην αγαπημένη του Ικαρία, ώστε να ταφεί στους προγόνους του. Μετακόμισε στους ηλικιωμένους γονείς του, σε ένα μικρό ασβεστωμένο σπίτι, σε κτήμα δύο στρεμμάτων με αμπελώνες, κοντά στον Εύδηλο, στη βόρεια πλευρά του νησιού.

     Τους επόμενους μήνες, η υγεία του διαρκώς βελτιωνόταν. Τελικά, δεν έκανε ποτέ του χημειοθεραπεία, ούτε αναζήτησε κανενός είδους θεραπεία. Όταν δε, μετά από 25 χρόνια, γύρισε στις ΗΠΑ για να του πουν τι είχε συμβεί, διαπίστωσε πως όλοι οι γιατροί που τον είχαν εξετάσει πριν φύγει… είχαν πεθάνει.

     Σήμερα, σε ηλικία 102 χρονών ο Σταμάτης Μωραΐτης ζει χωρίς καρκίνο.
    Μία ακόμη ιστορία που παρατίθεται στο δημοσίευμα είναι αυτή της ηλικιωμένης Τέας Παρίκος, η οποία αν και γεννημένη στο Ντιτρόιτ, από Αμερικανό πατέρα, επέλεξε να επιστρέψει στον τόπο καταγωγής της ελληνίδας μητέρας της, την Ικαρία, όπου οι ρυθμοί της ζωής είναι πιο ήρεμοι και η κοινωνία, παρά την υψηλή ανεργία, πιο υποστηρικτική.
    Ιδιαιτερότητες και τρόπος ζωής.

     Πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα έδειξαν ότι η Ικαρία, μαζί με τη Σαρδηνία, τη Λόμα Λίντα του Μεξικoύ, την Νικόγια στην Κόστα Ρίκα και την Οκινάβα της Ιαπωνίας, είναι οι περιοχές του κόσμου με τα υψηλότερα ποσοστά υπερήλικων.

     Εκτός από τις ιδιαιτερότητες, από γενετικής απόψεως, του πληθυσμού, σημαντικό ρόλο δείχνει να παίζουν οι συνθήκες και ο τρόπος ζωής των κατοίκων του μικρού αυτού νησιού, οι οποίοι κατέχουν ρεκόρ μακροβιότητας. Και ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη μόνο το 0,1% του πληθυσμού ζει πάνω από 90 χρόνια, στην Ικαρία το αντίστοιχο ποσοστό είναι δεκαπλάσιο, με παράλληλη διατήρηση καλής ποιότητας ζωής.

     Αυτό που φαίνεται να χαρακτηρίζει τα ηλικιωμένα άτομα της Ικαρίας, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι η ερωτική διάθεση έως τα βαθιά γεράματα, η συντροφικότητα, οι στενοί οικογενειακοί δεσμοί, το χαμηλό στρες, το καλό μορφωτικό επίπεδο (έτη φοίτησης σε σχολείο), η καθημερινή άσκηση. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τη μεσημεριανή σιέστα, το υψηλότερο επίπεδο υιοθέτησης μεσογειακής διατροφής και την έντονη κοινωνική συναναστροφή και συμμετοχή σε κοινωνικά δρώμενα, αποτελούν τα βασικά συστατικά της συνταγής για να φτάσουν στα βαθιά γεράματα, με καλή υγεία.

     Η υιοθέτηση πιο υγιεινής διατροφής είναι πιο συχνή στους ηλικιωμένους της Ικαρίας (68% στους υπερήλικες άνδρες άνω των 80 ετών, και 64% στις υπερήλικες γυναίκες) σε σύγκριση με ανάλογης ηλικίας άτομα, από μελέτες που διεξήχθησαν στην Αττική και σε νησιωτικούς πληθυσμούς της Μεσογείου.

     «Μιλώντας με τον γιατρό Ηλία Λεριάδη, μου είπε ότι ο κόσμος μένει ξύπνιος μέχρι αργά», ανέφερε ο ερευνητής. «Ξυπνούμε αργά και πάντα κοιμόμαστε το μεσημέρι. Δεν ανοίγω το ιατρείο μου πριν τις έντεκα το πρωί, γιατί κανείς δεν έρχεται πιο νωρίς. Παρατηρήσατε ότι κανείς δεν φορά ρολόι εδώ. Όταν καλείς κάποιον για μεσημεριανό φαγητό μπορεί να έρθει στις δέκα ή στις έξι το απόγευμα. Απλά, δεν δίνουμε σημασία στην ώρα εδώ».

     Ειδική αναφορά κάνει σε όσα έμαθε από τον γιατρό σχετικά με την κατανάλωση αφεψημάτων, όπως το τσάι του βουνού, τη μαντζουράνα, το φλισκούνι, το δενδρολίβανο που «οι άνθρωποι εδώ πιστεύουν ότι είναι φάρμακα. Όπως και το μέλι το οποίο χρησιμοποιούν για τα πάντα, από την θεραπεία πληγών, ξενύχτια, ακόμα και τη γρίπη. Οι ηλικιωμένοι ξεκινούν την ημέρα τους με ένα κουτάλι γεμάτο μέλι. Το παίρνουν σαν φάρμακο».

     Τέλος, εντυπωσιασμένος από το υψηλό ποσοστό μακροζωίας στην Ικαρία αναρωτιέται για ποιο λόγο στην κοντινή Σάμο οι άνθρωποι που αναπνέουν τον ίδιο καθαρό αέρα, τρώνε φρέσκο ψάρι από την ίδια θάλασσα, αυγά, γάλα και πίνουν κρασί, ζουν όσο οι υπόλοιποι Έλληνες.




     πηγή 

    , , , , ,

    Η απόλυτη ντροπή...
    Χαστούκι και μάλιστα ηχηρό στον καθωσπρεπισμό μιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ που “πασχίζει” να σώσει την καθημαγμένη Ελλάδα είναι το δημοσιεύμα των NY Times για όσα, άνθρωποι που έχασαν τη δουλειά τους, καλούνται να αντιμετωπίσουν.

    Η συγκλονιστική αφήγηση του γιατρού, αλλά κυρίως το δράμα της Έλενας είναι το ηχηρό ράπισμα σε όσους εθελοτυφλούν όταν δεν αποδέχονται τη βαθιά ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ που βιώνει η Ελλάδα.

    Την ίδια ώρα η συνέντευξη του Noam Chomsky απλώς επιβεβαιώνει όσα επί δύομισυ χρόνια οι πολίτες δραματικά βιώνουν.

    Μόλις πριν από τρία χρόνια, θεωρείτο εντελώς αδιανόητο άνεργος να μην έχει πρόσβαση σε αγωγές υγείας ακόμη και για τα πιο απαιτητικές θεραπείες.

    -Στην Ελλάδα της κρίσης,
    -στη χώρα των 2 εκατομμυρίων ανέργων,
    -των χιλιάδων που καθημερινά σιτίζονται από τα απορρίματα των λαϊκών και των super markets,
    -στη χώρα που το 50% των πολιτών, με βάσει τα έως τώρα στοιχεία, δε θα μπορέσει να εξασφαλίσει θέρμανση για τα παιδιά του,
    -στην Ελλάδα που οι καρκινοπαθείς αντιμετωπίζονται έτσι,

    είναι ΝΤΡΟΠΗ να γίνεται λόγος για ανθρώπινα δικαιώματα και αξίες πανανθρώπινες.
    Είναι ντροπή η χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία και την Ελευθερία να αντιμετωπίζεται έτσι από τους “εταίρους” της.

    Οι πολίτες δεν θέλουν ούτε την κατανόησή τους, ούτε το σεβασμό τους, ούτε τον οίκτο τους.
    Αυτό που απλώς επιζητούν είναι ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ και ΙΣΟΤΙΜΗ αντιμετώπιση.

    Το να εξακολουθούν να παρατηρούν την ισοπεδωτική καταστροφή μιας εφαρμοζόμενης και αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής, το μόνο που κερδίζουν είναι να ξεχυλίζουν καθημερινά την ΟΡΓΗ εκατομμυρίων ανθρώπων και να επιβεβαιώνουν την άποψη ότι τελικά η Ευρώπη δεν έχει διδαχθεί τίποτε από την πρόσφατη πολιτική της ιστορία...



    politicanea

    , ,

    ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ.
    Ένας ηλικιωμένος 83 ετών που έχει υποστεί εγκεφαλικό και σοβαρό πνευμονικό οίδημα και γλύτωσε από του χάρου τα δόντια από ένα θαύμα ανήκει σε εκείνη τη συγκεκριμένη κατηγορία "των δεν πεθαίνουν κιόλας".
    Είναι σαφές. Αυτή η ξεφτίλα που ζούμε όμως, αυτά τα ανθρωπάρια που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο, είναι υπεράνω των θαυμάτων. Δεν ανέχονται να υπάρχουν θαύματα γιατί χαλάνε τα σχέδια.

    Οι άνθρωποι περιμένουν θαύματα. Τα πειραματόζωα δεν περιμένουν τίποτα. Ανήκουν στα κλουβιά τους. Τρώνε ότι τους δίνουν. Καταπίνουν όποια ουσία τους περνάνε. Δοκιμάζονται οι αντοχές τους και καταγράφονται στα αρχεία τους. Τραβάνε το καλώδιο οπότε κρίνουν απαραίτητο και τα σκοτώνουν.

    Παράδειγμα πειράματος θέλετε? Να σας πω ένα από τα εκατοντάδες που συμβαίνουν τώρα. Οχι αύριο. Οχι κάποτε. Τώρα.

    Πειραματόζωο? Ο πατέρας μου. Κι ο πατέρας κι ή η μάνα πολλών άλλων.
    Φάρμακο? Το σοβαρότερο. Το διουρητικό τους. Το αλλάζεις έτσι στη ψύχρα με ένα κωλογένοσημο και περιμένεις να δεις. Θα τη βγάλει καθαρή ο "και δεν πεθαίνουν"?
    Αποτέλεσμα ? Δύσπνοια σοβαρή, επιδείνωση της κατάστασης, ο γεροντάκος φωνάζει δεν μου κάνει τίποτα αυτό το φάρμακο παιδάκι μου, δεν μπορώ να ανασαίνω. Με σκοτώνουν.....

    Κι εγώ τρέχω σήμερα να βρω το κανονικό. Να αγοράσω (και δε πα να γ@μηθεί η συνταγή ) και δεν το βρίσκω φυσικά αλλά κάπου θα υπάρχει δε μπορεί γιατί μερικοί πατεράδες (οι δικοί τους μάλλον) γενόσημα δε θα παίρνουν άρα θα υπάρχει.

    Αν προλάβουμε φυσικά, γιατί δεν περιμένει η αρρώστια τις αλχημείες των τσαρλατάνων. Αναρωτιέμαι τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή σε εκατοντάδες σπίτια. Πόσοι άνθρωποι έχουν αλλοιώσει τις θεραπείες ή έχουν χάσει τη δυνατότητα να τις έχουν. Πόσα παιδιά, νέοι, γέροι, χρόνια πάσχοντες, άνθρωποι που κουβαλάνε το σταυρό τους, βρίσκονται σε απόγνωση και με τη σφραγίδα των γιατρών τους....

    Το έγραψα ξανά και ξανά και δεν θα σταματήσω. Οι εγκληματικές αποφάσεις στο τομέα της υγείας είναι η πρώτη σκάλα εξόντωσης. Η άμεση εξολόθρευση του πλέον αδύναμου μέρους του πληθυσμού. Και δεν αντέχει κανείς πλέον να τους βλέπει να δίνουν συγχαρητήρια στους εαυτούς τους. Να χαριεντίζονται. Να λένε συνέχεια πως μας σώνουν. Χτυπάει μέσα στο μυαλό σαν σφυρί αυτή η διάσωση.

    Κι αν πιάσει κι ο χειμώνας κάντε μια πρόσθεση. Σκεφτείτε να είσαι άρρωστος με σταματημένη τη θεραπεία, να κρυώνεις, να μην έχεις λεφτά ούτε και τα παιδιά σου να σε βοηθήσουν. Να μην έχεις εσύ να βοηθήσεις τα παιδιά σου. Να αρρωστήσεις, να κρυώνεις, να πεινάς και να σου λένε πως σε έσωσαν.

    Η δικιά μας μέρα καταστροφής δεν περιμένει την 21 Δεκέμβρη έχει ξεκινήσει ήδη πριν 3 χρόνια. Αλλά δυστυχώς είναι πολλοί που ακόμα κρατιούνται. Κάτω από τα όρια της φτώχειας είναι 1 στους τρεις λένε οι στατιστικές. 3 εκατομμύρια ψυχές χτυπιούνται αλύπητα, αλλά υπάρχουν οι 2 στους 3 που δεν τους βλέπουν ή που και να τους βλέπουν κοιτάνε να σώσουν το δικό τους το τομάρι. 3 εκατομμύρια άνθρωποι υπολογίζονται σαν παράπλευρες απώλειες αυτή τη στιγμή και τα υπόλοιπα 7 είναι πολλά για να ρίξουν μια ματιά στις σωρούς που έχουν δημιουργηθεί των δυστυχισμένων. Νοιώθουν ότι θα τη βγάλουν καθαρή οι 2 στους 3 ακόμα ή το παλεύουν.

    Εκείνο το 1 στα 3 μοιάζει λίγο μάλλον... Γιατί όλα είναι νούμερα μια και νούμερα σχεδιάζουν τη ζωή μας.

    Δεν είναι νούμερα αλήτες! Είναι άνθρωποι. Άνθρωποι που πεθαίνουν αβοήθητοι. Άνθρωποι που κρυώνουν. Άνθρωποι που πεινάνε. Άνθρωποι που τρελαίνονται και πηδάνε από τα μπαλκόνια. Παιδιά που μεγαλώνουν στον εφιάλτη. Ηλικιωμένοι που νοιώθουν σκουπίδια για πέταμα.

    Να χέσω τα νούμερά σας, τις στατιστικές σας, τα παλιόχαρτα, την απανθρωπιά σας. Υπάρχει ένα όριο σε όλα. Ενα λεπτό σημείο που όταν το ξεπεράσεις δεν υπάρχει γυρισμός. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι είναι πέρα από αυτό το όριο πια. Εχουμε μπει στην αρένα και παλεύουμε χωρίς όπλα. Για να ζήσουμε. Οπως όπως. Το όπως όπως όμως δεν είναι κράτος. Είναι παράνομη υπόγα στοιχημάτων. Με στημένους αγώνες και πάλη χωρίς κανόνες.

    Εκεί πάνω φτιάχνετε λέσχες του ευρώ, του δολλαρίου του όποιου παλιόχαρτου έχετε σαν Θεό. Κι εδώ κάτω στήνοναι οι λέσχες του καυγά. Κι αναρωτιόμαστε ακόμα αν ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση...

    Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να πούμε.     




    ΠΗΓΗ

⬆
Top